[Intro - Flüstern]
De Reiter kummt … Schimmelweiß in’n Nebel … hörst du dat Tappen?
[Verse 1]
Ich bün Hauke Haien, Kind vun’n Wind un’n Waat,
mit’n Kopp vull Karten, Deich in mien Aat.
Spott vun de Lüüd, ik snack ok plietsch,
ik seh de Fehler in’n Deich, wo dat Wasser brietsch.
[Hook - halb gesungen]
Stamp, Stamp — Hart as Klei.
Schimmelweiß driemt dörch de Reeg.
Stamp, Stamp — Kopp bliev frei.
Vorahnung treckt mi övern Steg.
[Verse 2]
Elke an mien Siet, de Welt ward groot,
Tede volkert snackt, man ik legg mi nich bloot.
Ik will ’nen neuen Deich, nich krumm, nich dreeg,
een Lien in’n Wind, dat Waat kriegt Schreg.
[Bridge - geflüstert]
Nacht kummt sacht … de Möwen schriegen leise … Wo sünd wi seker?
[Hook - repeat]
Stamp, Stamp — Hart as Klei.
Schimmelweiß driemt dörch de Reeg.
Stamp, Stamp — Kopp bliev frei.
Vorahnung treckt mi övern Steg.
[Intro]
Wind heult, Siet ward swatt — De Flut! De Flut!
[Verse 1]
Sünn is weg, de See steiht op,
Deich ächzt, de Pfahl kriegt Kopp.
Ik roop: Haltet! — dat Waat hett Takt,
drei Schläge mehr — denn is dat knackt.
[Pre-Chorus]
Elke, mien Hart, holl fast dat Huus,
Kind in’n Arm — nich ut de Muus.
[Chorus]
De Flut, de Flut — se slacht de Dör,
se will dat Land, se will veel mehr.
Ik driv mi Schimmel an — keen kehrt,
dat is mien Pflicht, mien letztes Lehr.
[Verse 2]
Lüüd löpt kreischend, Fackeln flackert,
Sand säckt, de Steen ward nackert.
Ik set de Sluus, ik stell de Latt,
ik giv nich na — de See blifft matt?
[Bridge - gesprochen]
Doch Waat hett Keen, dat hört nich op —
een Rull, een Bruus, dat geiht övern Kopp.
[Chorus - repeat]
De Flut, de Flut — se slacht de Dör,
se will dat Land, se will veel mehr.
Ik driv mi Schimmel an — keen kehrt,
dat is mien Pflicht, mien letztes Lehr.
[Intro - leise]
Still … Regen as Perlen op’n Mantel …
[Verse 1]
Ik seh dat Land, dat mi versnackt,
mien Deich, mien Traum — dat hett mi packt.
Elke un’t Kinn, se sünd bi Gott,
ik roop keen Mehr — mi fehlen de Wort.
[Hook (melodisch)]
Laat mi nu gaan, mien Blick geiht trügg,
Schimmel, mien Broder — mak de Brugg.
Wenn Lüüd dat Flüstern hören in Nacht,
is dat mien Spoor, de still noch wacht.
[Verse 2]
Wer Deich baut, streit mit Wind un’ Tid,
wer hoch will, kennt ok dat Fallgebiet.
Doch wenn ji över’n Kleigrund gahn,
denkt dran: Dat Land will Minsch un’ Bahn.
[Outro - geflüstert]
De Reiter kummt … nich mehr för Angst —
för Wacht. För Wacht …
[Hook - repeat soft]
Laat mi nu gaan, mien Blick geiht trügg,
Schimmel, mien Broder — mak de Brugg.
Wenn Lüüd dat Flüstern hören in Nacht,
is dat mien Spoor, de still noch wacht.
Startseite - © Impressum 2004- - Susanne Albers - Kiehlufer 125 - D 12059 Berlin